Στίχοι
(Ο αητός)
Danae από Athens για Father στο Athina
Το αφιερώνων στον μπαμπα μπυ που το άγαπάει πολύ αλλά εγώ τον αγαπάω πιο πολύ!!!! ::sad.:: ::sad.::
Τα ριζίτικα τραγούδια ανήκουν κυρίως στη Δυτική Κρήτη. Ωστόσο, είναι διαδεδομένα και στην Κεντρική Κρήτη. Ρίζες, είναι οι υπώρειες και τα ριζίτικα τραγουδιούνται στα χωριά που βρίσκονται στους πρόποδες των ορέων. Από τις ρίζες των βουνών έλαβαν την ονομασία τους και τα τραγούδια: και από τον Ψηλορείτη (Ίδη) και τη Δίκτη, αλλά κυρίως τα Λευκά Όρη του Ν. Χανίων. Εξάλλου, υπάρχουν άλλες δύο απόψεις για την ονομασία "ριζίτικα": η μια δέχεται ότι πήραν το όνομά τους από την αρχαία Ριζηνία (Μεσκλά) και η άλλη διαπιστώνει, πως όπως π.χ. για άλλες κατηγορίες τραγουδιών υπάρχουν οι όροι "ανατολίτικα", "Μοραΐτικα" κλπ., έτσι αναλόγως τα τραγούδια της ρίζας, των προγόνων, της γενιάς, τα ονόμασε ο λαός Ριζίτικα. Τα τραγούδια αυτά έχουν μακρά παράδοση και καλύπτουν πολλούς τομείς της έκφρασης του λαού, όπως τραγούδια της τάβλας (του τραπεζιού), της στράτας (εν πορεία), ενώ λέγονται επίσης στους γάμους, στις γιορτές και στις βαπτίσεις, όπως και σε περιπτώσεις γλεντιού. Η θεματολογία τους είναι ηρωικά - επαναστατικά κατά των κατακτητών, ιστορικά, αφηγηματικά, της ξενιτιάς, θρησκευτικά, αλληγορικά, της αγάπης, ποιμενικά κλπ. Η μουσική τους είναι σοβαρή και με στοιχεία πόνου. Τα ριζίτικα τραγούδια δε χορεύονται. Τραγουδιούνται σε 32 μελωδίες, ή ομαδικά - χορωδιακά, ή αρχικά άδεται ένα ημιστίχιο από έναν τραγουδιστή και κατόπιν αυτό επαναλαμβάνεται χορωδιακά από την παρέα (καθ' υπακοήν και κατ' αντιφώνησιν), ενώ αρκετά ριζίτικα είναι ιδιόμελα με δικές τους μελωδίες. Δεν υπάρχει πάντα ομοιοκαταληξία, ο στίχος δεν είναι πάντα δεκαπεντασύλλαβος αν και αυτός υπερέχει στατιστικά.
Λαουτο ο αδελφος του ο Γιάννης Ξυλούρης (Ψαρογιάννης).
Ti einai to "rizimió xaraki". Oi metafraseis pou divasa to dinoun i kathemia diaforetiki ermineia: erto precipizio (peripou "katakoryfo gkrenmo") rocher des sommets (korufaio braxo) big boulder (peripou "megali kotrona") Wurzelstrang ("rizoskino?").
Ακούγεται από φωνή, χορωδία και ορχήστρα υπο τον Γιάννη Μαρκόπουλο στην βραβευμένη ταινία του Μανώλη Σκουλούδη "Ένας Ντελικανής" (1963), με τους Μάνο Κατράκη, Άλκη Γιαννακά, Ίλια Λιβυκού κ.α. Αυστυχώς δεν έχω καταφέρει να βρώ τους ερμηνευτές αυτής της εκτέλεσης του τραγουδιού.
Το τραγούδι αυτό αναφέρεται στην σκλαβωμένη Κρήτη που πάλευε να ελευθερωθεί απο τους Τούρκους και να ενωθεί με την μητέρα Ελλάδα!Αυτό είναι το νόημα του.
Θα το γενικεύσω....τραγούδι για οποιονδήποτε "σκλαβωμένο" στη "χειμωνιά " του. Περιμένει τον "Ανοιξιάτικο Ήλιο" να του "ζεστάνει" τα "φτερά" του, για να "πετά ελεύθερα στις βουνοκορφές" που ορίζει η ματιά του. Απο τα πλέον αλληγορικά και αισιόδοξα τραγούδια που θέλουν το κύκλο της φύσης να ορίζει τη μοίρα της.
Τραγουδι οπου αναφερεται αληγορικα... στην σκλαβια απο τον κατακτητη όπως και το ποτε θα καμει ξαστερια... και εδώ ο ποιητής βλεπουμε οτι λεει ποτε θα βγει ο ήλιος για να λιωσει τα δεσμα του... τους παγους διλαδη και να πεταξει ελευθερος ξανα... Γεια σου αθανατη Κρητη.. Παντελης
Τραγούδι για αθάνατους... Σαν τα ψηλά βουνα...