Βαρύς καημός η νύχτα -πουκάμισο στενό- ποτήρι μου ξενύχτα μη μένεις αδειανό. Αργά, βαριά τα τέλια ζεϊμπέκικο χτυπούν και μες στα Δαρδανέλλια οι άνεμοι πενθούν. Ο κόσμος μια ταβέρνα κλειστή από καιρό εδώ στην κούφια στέρνα δε βρίσκεις πια νερό.