Ποιος είναι αυτός ο ξένος ο παραπονεμένος που σε λιμάνια και σε μέρη μακρινά αναστενάζει, υποφέρει και πονά. Είναι η αγάπη μου που δε με λησμόνησε, που για μένα πόνεσε κι έχει καημό Είναι η αγάπη μου που στα ξένα άργησε και θα νοστάλγησε το γυρισμό. Ποιος ξέρει αν θ’ αργήσει κοντά μου να γυρίσει, τον περιμένω μ’ αγωνία στην καρδιά να ξαναρθεί στην αγκαλιά μου μια βραδιά. Είναι η αγάπη μου που δε με λησμόνησε, που για μένα πόνεσε κι έχει καημό Είναι η αγάπη μου που στα ξένα άργησε και θα νοστάλγησε το γυρισμό.