— Τρεχούμενα νερά και δέντρα αιώνια, λουλούδια, μυρωδιές, κοτσύφια, αηδόνια! Πίκρες, καημούς και πάθη ξεφορτώσου, μείνε μονάχος με τον εαυτό σου! — Ήρθα στον κήπο να καθίσω, λίγο τον τύραννο εαυτό μου να ξεφύγω. Με κυνηγάει αλύπητα, και μ’ ένα τρυπάνι μου χτυπάει τα σπλάχνα εμένα. Που `σαι, Κόλαση ανύπαρχτη, να `ρθω να πέσω στη φωτιά σου να σωθώ!