Όσο ο σφυγμός σου θα ρυθμίζει τους χτύπους της καρδιάς μου Όσο η ίριδα των ματιών σου θα πολλαπλασιάζει την παρουσία σου Όσο θα πλέω επάνω στο μετάξι του κορμιού σου Όσο τα χείλη σου θα θωπεύουν τον ύπνο μου Όσο ο ουρανός θα κατεβαίνει ως τις αιχμές του στήθους σου Όσο το σμάλτο της σελήνης θα στεφανώνει την κόμη σου Δε θα φoβούμαι μήπως κατρακυλήσω στην άβυσσο.