Ο σοφός Επιμενίδης σε βαθιά σπηλιά της Ίδης ύπνωσε για κάποια αιτία μια πεντηκονταετία. Μα σαν ξύπνησε στο τέλος κι έψαχνε το κάθε μέλος, έκλαιε βράδυ και πρωί: "Δε σε θέλω πια ζωή"! Κάθισε και στίχο στίχο πάνου στο βρεμένον τοίχο, γράφει μ’ ένα πελεκούδι το στερνό του το τραγούδι: "Αν είσαι νιος ακράταγος, αλλά δεν τρως, σε λίγο η πείνα θα σου φάει τον έρωτά σου! Κι αν είσαι πλούσιος και χορτάτος, ο καιρός θα σου τσακίσει κάποια μέρα τα ήπατά σου. Κι αν είσαι γέρος να ξεχνάς και τ’ όνομά σου, πάρε σκοινί, τράβα στο δέντρο και κρεμάσου".