Μη με συλλογίζεσαι τη νύχτα οι στέγες γίνονται ουρανοί κι εγώ φορώ τα χρώματα της ηδονής. Το πρωί αστράφτει η γύμνια μου κρεμασμένη στο αίμα του ήλιου. Πάνω στη θάλασσα ακουμπά η ζωή μου κυλά υγρή προσμονή ανάμεσα στα σώματα των ανέμων. Να βρεθούμε μαζί ν’ ανηφορίσουμε.