Χωρίς αιτία έφυγες και πια δε σε ξανάειδα με πλήγωσες αγάπη μου βαθιά στα φυλλοκάρδια. Θα ρθει καιρός να με θυμηθείς, να `χα τον Χρήστο μου θα πεις. Οι φίλοι μου σε είδανε με κούρσα που γυρνούσες κι αυτόνε που σωφάριζε συχνά τον εφιλούσες. Θα ρθει καιρός να με θυμηθείς, να `χα τον Χρήστο μου θα πεις. Εγώ δεν έχω Γιώτα Χι ούτε ψηλά παλάτια μα έχω την καρδούλα μου που αξίζει για χρυσάφια. Θα ρθει καιρός να με θυμηθείς, να `χα τον Χρήστο μου θα πεις.