Ας πούμε πως καθώς προσμένουμε μιαν αυγή, δε θα ’ναι γκρίζα η πρώτη αχτίδα που θα βγει. Και θά ’ρθει να γελάσει πλάι στο παραθύρι, καθώς θα πιούμε το στερνό πικρό ποτήρι. Το πικρό ποτήρι. Δε θα ’ναι γκρίζα η μέρα του μεγάλου ταξιδιού για πολιτείες άλλες, για άλλα μέρη. Την ώρα αυτή το γέλιο του παιδιού δε θα ’ναι γκρίζο μες στο μεσημέρι.