Δεν κάνω εγώ για σένα πια, φύγε από μένα μακριά, φύγε από μένα μακριά, έγινε πέτρα η καρδιά. Μου `πες πως θα μ’ αγαπάς, μου `πες πως θα μ’ αγαπάς, μου `πες πως θα μ’ αγαπάς, θα μ’ αγαπάς αιώνια κι όμως, παραπάτησες, άτακτα περπάτησες και τους όρκους πάτησες χωρίς καμιά συμπόνια. Σου το `χα πει τόσον καιρό, άλλο ν’ αντέξω δεν μπορώ, άλλο ν’ αντέξω δεν μπορώ, τα λάθη σου δε συγχωρώ. Μου `πες πως θα μ’ αγαπάς, μου `πες πως θα μ’ αγαπάς, μου `πες πως θα μ’ αγαπάς, θα μ’ αγαπάς αιώνια κι όμως, παραπάτησες, άτακτα περπάτησες και τους όρκους πάτησες χωρίς καμιά συμπόνια.