Εἶναι πουλιὰ ποῦ δὲν πετᾶνε εἶναι πουλιὰ θαμμένα μέσ᾿ σὲ κουτιά. Εἶναι δωμάτια καὶ εἶναι λέξεις ποὺ σκίζουνε τὸ κεφάλι σὰν καρφιά. Εἶναι καρφιὰ ποῦ δὲν πονᾶνε εἶναι καρφιὰ π᾿ ἀνακουφίζουν. Ὅταν χτυπήσουν πάλι οἱ καμπάνες θὰ πεταχτοῦμε σὰν τὰ πουλιά.