Μπρος μου ψηλά σ’ αυτό το βουνό ένας λευκός άνθρωπος κόβει μαργαρίτες σωριάζει πέτρες μέσα σ’ αυτό το σάκο του θεού κάπου κάπου γυρίζει και με κοιτάζει λυπημένος μου ρίχνει ένα λουλούδι ξακολουθεί το δρόμο του. Στο στήθος μου φυτρώσαν κοπάδια μαργαρίτες αυτός ο άνθρωπος είμαι εγώ.