Λέει το δέντρο: —Θα σπάσω τα κλαδιά μου αυτή τη νύχτα θ’ ανάψω θ’ ανεβώ! Τρελάθηκαν τα φώτα μες στο σπίτι ανάβουνε και σβήνουν δίχως λόγο. Λέει το παιδί: —Είναι χειμώνας κι η θάλασσα είναι μακριά με το καράβι κι άνθρωποι σκάβουνε βαθιά σκάβουνε και όλο θάβουν. Λέει ο ήλιος: —Κοιμήθηκα και ονειρεύτηκα πως ήμουν περιστέρι με ξεσκισμένη όλο αίματα κοιλιά. Και λέει το καράβι: —Κουράστηκα θέλω να κοιμηθώ όμως η νύχτα είναι βαθιά όμως η νύχτα είναι σκοτεινή και δίχως ψάρια .