Μια μαύρη πέτρα του γιαλού –Λούλα μου, ξανθούλα μου– θα βάλω προσκεφάλι –λε, λε, λε, λε, λε κουρμπάνι μ’ , λε– κι ό,τι τραβάει το κορμί –Λούλα μου ξανθούλα μου– τα φταίει τι κεφάλι –λε, λε, λε, λε, λε, κουρμπάνι μ’ , λε. Τρεις πήχες φίδι θα γινώ –Λούλα μου, ξανθούλα μου– τη μέση σου να ζωσω –λε, λε, λε, λε, λε κουρμπάνι μ’ , λε– κι αυτό το μόρτη π’ αγαπάς –Λούλα μου, ξανθούλα μου– να στόνε φαρμακώσω –λε, λε, λε, λε, λε, κουρμπάνι μ’ , λε. Άιντε, άϊντε μπάρμπα Γιαννακάκη, πού ‘ν’ το – πού ‘ν’ το – πού ‘ν’ το Μαριγάκι; –Ψαράκια τηγανίζει μεσ’ το μαγεριό. Εγώ θα σου το πάρω, γιατί το αγαπώ.