Ψυχή μου που αναθρώσκεις στο αχανές. Σώμα μου που το χώμα σου αποδίδεις. Με προσκαλούν τα δάση των ριζών οι μαγικές πατρίδες των μετάλλων. Μακριά πέρ’ απ’ τα τείχη της σιωπής ακούω ξανά τον σαλπιγκτή της νιότης.