Το βράδυ ήταν όνειρο. Γαλήνη και φως τόσο πολύ, που μ’ ένα χαμόγελο (ήταν κι αυτό σχεδόν στο φως ) έστρεψα κι είπα στην πέτρα που ο ήλιος τη φώτιζε πλάι μου. "Σ’ αγαπώ".