Μπήκε στο σπίτι το φθινόπωρο σαν μια γυναίκα που κρατά την αναμμένη λάμπα. (Έξω αρχίζει να βρέχει.) Απιθώνει δειλά στο τραπέζι το φως και αθόρυβα φεύγει, χωρική που μυρίζει θυμάρι κι αγριλιά νοτισμένη.