Σαν ήμουνα παιδί κοίταζα τ’ άστρα κ’ έκλαιγα που δεν μπορούσα να φτάσω τον ουρανό Ύστερα αγάπησα τη δόξα. Νύχτες έμενα άγρυπνος δαγκώνοντας τα χέρια μου καθώς στεφτόμουνα ότι θά `μενα για πάντα ασήμαντος και ταπεινός. Τώρα αγωνίζομαι πλάι στα εκατομμύρια αδέρφια μου κ’ είμαι ευτυχισμένος.