Και μολονότι ξένος και μονήρης ανθίζω κάποτε στο φως ωραίος και πλήρης παρ’ όλ’ αυτά τα κάτοπτρα που ωστόσο μ’ αμφισβητούν και μ’ ασχημίζουν τόσο.