Υπάρχει τόσος θάνατος λοιπόν; Ρωτούσε ο φίλος. Τότε γιατί περνούσαν τραγουδώντας οι λαμπεροί μεταλλικοί στρατιώτες; Γιατί σκορπούσαν φως και παραμύθι οι αόρατες αγερικές καμπάνες; Γιατί κρεμούσαν στα κλαδιά λευκά στεφάνια οι μυστικοί αρραβωνιασμένοι; Γιατί χαμογελούσαν στ’ όνειρό τους τα φτερωτά κορίτσια;