1 Τα πόμολα γυρίζουν τη νύχτα. Τα όνειρα ανοίγουν σαν πόρτες. 2 Στα πόδια μου μπερδεύεται η αιωνιότητα σαν γέρικο σκυλί. Συφοριασμένο. 3 Οι στίχοι σπάνε σαν παλιά σανίδια. Ένα χέρι νεκρού βγαίνει απ’ το ποίημα. 4 Ω πώς με κομματιάζουνε τούτα τα χρόνια που τρέχουνε σφυρίζοντας σαν άρματα δρεπανηφόρα μέσα από ακίνητα πρωινά κι από σταματημένα μεσημέρια.