Κακομοιριά , κακομοιριά, φτωχιά και μεροδούλι, ατέλειωτη ανηφοριά και η ανάσα του Βοριά να φτάνει ως το μεδούλι. Τάχα να φταίει το ριζικό μας ή να ν το φταίξιμο δικό μας... Ψιλοβροχή, ψιλοβροχή, τρέχουν τα δάκρυα μας μικροί, κακόμοιροι, φτωχοί, χωρίς καμιά απαντοχή, με τη χαρά μακριά μας. Τάχα να φταίει το ριζικό μας ή να ν το φταίξιμο δικό μας...