Όσες κι αν βάλω στην καρδιά θα `χει για σένα θέση γιατί είσαι η πρώτη π’ αφορμή ήδωκες να πονέσει. Φωτιά θα δώσω του ντουνιά πέτρα να μην πομείνει κι τε θα πάρω τα βουνά να κάνω το χαϊινη