Δεν είναι απαραίτητο να δεθεί σε ένα δέντρο. Πρέπει να ανοίξει τα αφτιά, να προετοιμάσει το βλέμμα, να εισπνεύσει τον αχνό που ανέρχεται από την άβυσσο. Τότε προβάλλει κάτω η κυανή νύχτα, δοκιμάζει την κοψιά του κόντρα στ’ αστέρια και καρφώνει το τραγούδι στη σάρκα μας που ματώνει υπάκουα προςμτο σκοτάδι. Μια φορά σε κάθε άνθρωπο δίδεται αυτό το θαύμα.