Σήμερα σε είδα κι αναγάλιασα εσένα που σε βύζαξαν οι Μοίρες. Όνειρο κι ελπίδες το στεφάνι μου που σε στόλισα μπροστάρη μου. Σήμερα σε είδα. Γύρισε ν’ ανοίξεις τις πόρτες τις μεγάλες που κλείσανε μια νύχτα. Μάζεψε το σπόρο από τ’ αλώνια τα μαρμαρένια και σπείρε τα καρπερά χωράφια ακρίτες ν’ αναστηθούν καβαλάρηδες. Όνειρο κι ελπίδες το στεφάνι μου που σε στόλισα μπροστάρη μου. Γύρισε ν’ ανοίξεις τις πόρτες τις μεγάλες που κλείσανε μια νύχτα.