Πήραμε μια βαρκούλα, βαρκούλα με πανί, βγάλαμε το πανάκι και πιάσαμε το κουπί, ένα για τον καθένα, δύο κι όλοι μαζί, τρία για την βαρκούλα και πάλι από την αρχή. Όλα ωραία, βαθειά γαληνεμένα, ένα για τον καθένα και πάλι από την αρχή, μέσα στο φως του δικαίου απλωμένα, ένα για τον καθένα και πάλι από την αρχή. Ταξιδιώτης του παντός μ’ ένα μεθυσμένο πιάνο, μια κιθάρα κι από πάνω τη γνώμη του καθενός. ταξιδιώτης του παντός, είμαι κύμβαλο αλλαλάζον έτσι καθώς διασκεδάζω στο θάνατό μου εμπρός. Τέσσερα για τη μέρα, πέντε για το πρωί έξι για την εσπέρα και πάλι από την αρχή. Όλα ωραία, βαθειά γαληνεμένα, ένα για τον καθένα και πάλι από την αρχή, πλήθος αγγέλων τα ουράνια σπαρμένα, ένα για τον καθένα και πάλι από την αρχή. Ταξιδιώτης του παντός μ’ ένα μεθυσμένο πιάνο, μια κιθάρα κι από πάνω τη γνώμη του καθενός. ταξιδιώτης του παντός, είμαι κύμβαλο αλλαλάζον έτσι καθώς διασκεδάζω στο θάνατό μου εμπρός. Όλα ωραία, βαθειά γαληνεμένα, ένα για τον καθένα και πάλι από την αρχή, πλήθος αγγέλων τα ουράνια σπαρμένα, ένα για τον καθένα και πάλι από την αρχή.