Κάποτε μια νύχτα κρατούσα ένα κλεφτοφάναρο: ξενυχτούσαμε έναν ετοιμοθάνατο σύντροφο που τα ασυνάρτητα λόγια του μας θύμιζαν όλα τα τρελά όνειρα μιας εποχής. Όταν ξημέρωσε τον θάψαμε βιαστικά και συνεχίσαμε την πορεία μας προς το Αρχαγγέσκ ή τις Συρακούσες. Δεν καλοθυμάμαι.