Θα περάσω τα χρόνια κολλημένος εδώ με μπογιά σε ένα τοίχο θα φωνάζω μπορώ θα κρατώ σαν ανάσα κλειδωμένη βαθιά μια ζωή που κοιμάται και βαρέθηκα πια Εγώ μαζί με το εγώ μου στο φιλί της ζωής φοιτητής μιας στιγμής στην αλήθεια μου εδώ ταξιδεύω το εγώ μου πηδώ στο κενό μου μην φεύγεις ζωή μου κρυφή μου πληγή ταξιδεύω το εγώ μου στο φιλί της ζωής φοιτητής μιας στιγμής στην αλήθεια μου εγώ ταξιδεύω το εγώ μου πηδώ στο κενό μου μισή μου ζωή τεχνητή αναπνοή Κι όταν όλα τελειώσουν θα κλαίει εμπρός μου μια αρχή μες στο γκρίζο θα ψάχνει το λευκό της γιατί γιατί μένω ακόμα τι είναι αυτά που ζητώ σκεπασμένος με χιόνια στο κλουβί μου πετώ Εγώ μαζί με το εγώ μου στο φιλί της ζωής φοιτητής μιας στιγμής στην αλήθεια μου εδώ ταξιδεύω το εγώ μου πηδώ στο κενό μου μην φεύγεις ζωή μου κρυφή μου πληγή ταξιδεύω το εγώ μου στο φιλί της ζωής φοιτητής μιας στιγμής στην αλήθεια μου εδώ ταξιδεύω το εγώ μου βουτιά στο κενό μου μισή μου ζωή τεχνητή αναπνοή