Παλιὰ τραγούδια μακρινὰ χαμένα ἀπὸ καιρὸ Μὲς σὲ στιγμὲς ἀγγελικὲς ἢ μέσα στ᾿ ὄνειρό μου, Τώρα πού, ἐντός μου, τίποτα δὲν μένει πιὰ γερὸ Τὸ βράδυ ποὺ σᾶς θυμηθῶ μοιάζει μὲ βράδυ τρόμου. Κι ἐσᾶς ποὺ πάντα φύλαγα, γιὰ μία παρηγοριὰ - Σὰ μιὰ στερνὴ καὶ μαγικὴ παρηγοριὰ δική μου Σᾶς βλέπω τώρα, ξαφνικὰ ν᾿ ἀλλάζετε θωριὰ Καὶ νά ῾στε ἀπ᾿ ὅλες τὶς πληγές, ἡ πιὸ μαρτυρική μου! Γιὰ αὐτό, σφαλώντας τὴ ματιὰ πηγαίνω νὰ χαθῶ. Μὲς στοὺς πικρούς σας ἐμπαιγμοὺς καὶ μὲς στὶς εἰρωνεῖες, Τώρα ποὺ τίποτα γερὸ δὲν ἔμεινε κι ὀρθὸ - τραγούδια μου Ἐρινύες!..