Από λευκά χρυσάνθεμα σα χιόνι και σα γάλα λευκή λευκή ανθοβόλησε και ανάβρυσε όλ’ η σάλα Σε κάθε μου αλαβάστρινο και κρυσταλλένιο βάζο όλο ευωδιές με κάνουνε κι άθελα αναστενάζω! Καμέλιες πλημμυρίσανε τα κόκκινα ανθογυάλια Δροσούλες απ’ τα πέταλα σταλάνε αγάλια-αγάλια Και συλλογιούμαι: αν τύχαινε και τώρα εγώ πεθάνω τι ωραία που θα μου ταίριαζαν χρυσάνθεμα από πάνω