Ο Γιώργος ο Μυλωνογιάννης με σφίξιμο χεριού γερό θα λέει, αράδα, σ’ όσους βρίσκει: - Τι φοβερό! Τι φοβερό!... Και παρατώντας και Σκαρίμπαν, και στίχους και πολιτική, και το παιδί του, και το σύμπαν, θα μου σκαρώσει κριτική! Κι ο Τασο-Δρίβας, αφού, πρώτα, σμίξει τα φρύδια σοβαρά θα τρέξει γρήγορα στη «Γρέτα» για δισχιλιοστή φορά… Μα κι ο Βαγιάνος θ’ αρχινίσει σ’ όλη, γραμμή, την Αττική, μ’ αστούς, μ’ εργάτες, με χωριάτες, καμπάνια λαπαθιωτική, – και κυνηγώντας άρον-άρον θα γράφει μέσα σε καρνέ, ως και τις γνώμες των γαϊδάρων της πολιτείας Αχαρναί!!!