Ξερό ήταν πάντα το ψωμί σου, Μάνα Ελλάδα μου. Στεγνός ήταν πάντα ο κόρφος σου Κι η αγκαλιά σου – Μια φτωχική φωλιά που κούρνιαζε ο πόνος μας.