Πως θα με κάψεις, κατηφέ, μου το `χουν πει και στον καφέ, μιανής τσιγγάνας η ματιά, αχ, μου `χει κλέψει την καρδιά. Γιάλα, γιάλα, σ’ αγαπώ, ώπα, φέρτε μου κι άλλο πιοτό, μελανούρι μου γλυκό, γιάλα, για τα ΄σενα θα χαθώ. Όταν τσακίρικα κοιτάς κααι το μελάνι αρχινάς, ανάβω ο δόλιος σαν φωτιά, αχ, και να σ’ είχα μια βραδιά. Γιάλα, γιάλα, σ’ αγαπώ, ώπα, φέρτε μου κι άλλο πιοτό, μελανούρι μου γλυκό, γιάλα, για τα ΄σενα θα χαθώ.