Το τελευταίο χελιδόνι Να πλέξει ένα πανέρι Το φως για να κρατήσει Το τελευταίο να σχεδιάσει Αυτό το ερειπωμένο μάτι Απ’ την παλάμη του χωριού Έρχεται το βράδυ να φάει τα σπόρια Του ύπνου που κοιμούνται τα ζωα Καληνύχτα στη σκέψη και τον στοχασμό Εγώ προσωπικώς καλώ τη σιωπή Φωνάζοντάς τηνε με το μικρό της όνομα.