Ύστερα από το φως του πυρσού κόκκινο σε ιδρωμένα πρόσωπα Ύστερα από την παγερή σιωπή μέσα στους κήπους Ύστερα από την αγωνία σε τόπους πετρωτούς Τις κραυγές και τους αλαλαγμούς Τη φυλακή το παλάτι και τ’ αντιφέγγισμα Του ανοιξιάτικου κεραυνού πάνω από μακρινά βουνά Εκείνος που ήταν ζωντανός είναι τώρα πεθαμένος Εμείς που ζούσαμε τώρα πεθαίνουμε Με λίγη υπομονή.