Χριστοδουλόπουλος: Μου ρίχνεις ευθύνες λες κι έφταιξα εγώ που χάσαμε χρόνια αγάπης. Διαμάντη: Σου ρίχνω ευθύνες, τι άλλο να πω; Περίμενα τόσο για νά `ρθεις. Χριστοδουλόπουλος: Ο πόνος τις νύχτες γινόταν βαρύς, έτσι περνούσαν οι μήνες. Μαζί: Μονάχος, μονάχη, γι’ αυτό μη μου ρίχνεις ευθύνες. Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος κι εσύ κολλάς σε κάτι πράγματα μικρά. Καρδιά μου, όλα επιτρέπονται τη νύχτα και οι ευθύνες είναι λόγια περιττά. Χριστοδουλόπουλος: Μου ρίχνεις ευθύνες, μα ξέχνα το πια. Τις μέρες που χάσαμε δώσ’ μου. Διαμάντη: Σου ρίχνω ευθύνες, μα ξέρεις καλά πως θα `σαι για πάντα δικός μου. Χριστοδουλόπουλος: Πληγές η αγάπη κρατούσε ανοιχτές, έτσι περνούσαν οι μήνες. Μαζί: Μονάχος, μονάχη, γι’ αυτό μη μου ρίχνεις ευθύνες. Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος...