Ὁ χρόνος καί ἡ καμπάνα ἔχουν θάψει τη μέρα, τό μαῦρο σύννεφο μεταφέρει τόν ἥλιο μακριά. Θά στραφεῖ πρός το μέρος μας το ἡλιοτρόπιο, θά λυγίσει πρός το μέρος μας ἡ ἀγράμπελη ξεστρατίζοντας, ψαλίδα καί κλαράκι θά πιαστοῦν καί θά κολλήσουν; Παγωνιά. Δάχτυλα τοῦ ἔλατου θά τυλιχτοῦν πάνω μας; Ἀφοῦ το φτερό τῆς ἀλκυόνας ἀποκρίθηκε μέ φῶς στό φῶς, καί σωπαίνει, το φῶς εἶναι ἀκίνητο στό ἀκίνητο σημεῖο τοῦ κόσμου πού γυρίζει.