Μισή ώρα μετά από τη μία, Του δρόμου η λάμπα τραύλισε, Του δρόμου η λάμπα ψέλλισε, Του δρόμου η λάμπα είπε, "Πρόσεξε εκείνη τη γυναίκα Που διστάζει προς το μέρος σου στο φως της πόρτας Το οποίο ανοίγεται επάνω της σα γέλιου μορφασμός. Βλέπεις που η άκρη απ’ το φουστάνι της Είναι σκισμένη και λερωμένη από άμμο, Και βλέπεις που η γωνία του ματιού της Στρίβει σα μια καρφίτσα αγκιστρωτή."