Σαν το πιο όμορφο λουλούδι σαν το πιο γλυκό τραγούδι είσ’ Αθήνα μου εσύ. Σε θυμάμαι σαν νυχτώνει κι η καρδούλα μου ματώνει από θλίψη φοβερή. Τι να πω κι εγώ δεν ξέρω που με κάνει κι υποφέρω και πονώ, πολύ πονώ. Όλη η σκέψη μου στα ξένα μέρα νύχτα είναι σε σένα κι άθελα σου τραγουδώ. Η καλύτερη του κόσμου είσαι Αθήνα μου εσύ, είσαι ο πιο κρυφός καημός μου ναι, πατρίδα μου χρυσή. Κάποια μέρα να γυρίσω το εύχομαι στην Παναγιά μοναχά να σ’ αντικρίσω κι ας μη ζήσω άλλο πια.