Απαρηγόρητος ο άνθρωπος Γδύνεται τις νύχτες Μόνος ξαπλώνει Κρεβάτι ύπνου Και όταν από σύμπτωση Χαιρετίσει άλλη μια μέρα Δήθεν ανυποψίαστος Παίρνει νέα πόζα Παρένθεση στα λόγια Καπνός των προπατόρων Ύστερα σε πέλματα πυθίες Φορτώνει όλο το βάρος Και ανοίγοντας την πόρτα Αγκαλιάζει τα παπούτσια του.