Της αθανασίας το κατώφλι Είναι ψηλό, από πέτρα, όλο φυτά Ούτε που παίρνεις είδηση πως το περνάς Από την άλλη όμως πλευρά Πουλιά χωρίς φτερά χωρίς νερά Βγάζουν κραυγές που σε σπαράζουν...