Δίχως αγάπη, δίχως χάδι, δίχως αγκαλιά το βράδυ μόνος μου πάντα γυρίζω και κανένα δε γνωρίζω. Έρημος, έρημος φτωχός και μόνος με παρηγορεί ο πόνος. Τη λαμπίτσα μου δε σβήνω λίγο φως πάντα αφήνω για να βλέπω τη σκιά μου που `χω μόνη συντροφιά μου. Έρημος, έρημος φτωχός και μόνος με παρηγορεί ο πόνος.