Μοιάζουν τα μάτια σου σαν άστρα σαν δυο αστέρια μαγικά και της καρδιάς τρυπούν τα κάστρα αυτά τα μάτια τα γλυκά. Η μεγάλη μου αρρώστια είσαι εσύ μαρτύριο γλυκό μου κι αγωνία. Χειμώνας μου και άνοιξη χρυσή της τύχης μου μεγάλη ειρωνεία. Η μεγάλη μου αρρώστια είσαι εσύ ο ήλιος ο κρυφός μου και το φως μου. Στις μπόρες μου είσαι ελπίδα μου χρυσή ο δρόμος της χαράς μου κι ο γκρεμός μου. Βγαίνεις τα βράδια σαν φεγγάρι και μου φωτίζεις την ψυχή. Φέγγεις και σβήνω σαν λυχνάρι τρέχει το δάκρυ μου βροχή. Η μεγάλη μου αρρώστια είσαι εσύ μαρτύριο γλυκό μου κι αγωνία. Χειμώνας μου και άνοιξη χρυσή της τύχης μου μεγάλη ειρωνεία. Η μεγάλη μου αρρώστια είσαι εσύ ο ήλιος ο κρυφός μου και το φως μου. Στις μπόρες μου είσαι ελπίδα μου χρυσή ο δρόμος της χαράς μου κι ο γκρεμός μου.