Μια πυρκαγιά, μαύρο Σάββατο στον κόσμο πας τον κάτω, καμάρι μου, καμάρι μου. Αχ, μια φωτιά μαύρο φεγγάρι που ήρθε τώρα να σε πάρει φεγγάρι μου, φεγγάρι μου. Μια κόκκινη σε τύλιξε οχιά ποια να σε κλάψει μάνα, γι αυτό τον Αύγουστο φονιά μιλάει η καμπάνα. Κλαίει απ’ τι καμπαναριό κλαίει κι όλο το χωρίο λεβέντη μου, λεβέντη μου. Είσαι φωτιά, λιβάνι, φως μου στο θυμιατό του κόσμου αγέρι μου, αγέρι μου. Μια πυρκαγιά στο στήθος ίσια έντυσε μαύρα τα Μακρίσια αστέρι μου, αστέρι μου. Μια κόκκινη σε τύλιξε οχιά ποια να σε κλάψει μάνα, γι αυτό τον Αύγουστο φονιά μιλάει η καμπάνα. Κλαίει απ’ τι καμπαναριό κλαίει κι όλο το χωρίο λεβέντη μου, λεβέντη μου.