Πήρα τον δρόμο τον παλιό, που παίρναμε οι δυο μας παντού σκοτάδι κι ερημία, και νυχτοπούλια στα κλαδιά, κλαίνε τον χωρισμό μας Θυμάμαι που περνούσαμε, από το μικρό δρομάκι χαμογελούσε η ζωή, όταν καθόμαστε μαζί, στο χαμηλό παγκάκι. Δεν είναι ο δρόμος τώρα πια, σαν πριν ευτυχισμένος, τον καταράστηκε η καρδία και είναι γεμάτος σκοτεινιά λες και είναι στοιχειωμένος. Θυμάμαι που περνούσαμε, από το μικρό δρομάκι χαμογελούσε η ζωή, όταν καθόμαστε μαζί, στο χαμηλό παγκάκι.