Η Αθήνα είναι ο δικός μου Ατλαντικός. Σοκάκι/Κύμα Λεωφόρος/Θάλασσα. Καμπίνα το κονάκι μου. Κουκέτα η κάμαρά μου. Οι γάτες δύο, Προμηθέας και Tristessa. Τ’ αχλάδια, αγίνωτα και τέσσερα. Οι φίλοι, αμέτρητοι μα εκλεκτοί. Μία η Γυναίκα, θάμβος/θάλπος/θάρρος, Μία! Το Ποίημα πια δεν είναι επαίτης. Ο Θάνατος την κοπάνησε κι απόψε. Ο Θάνατος την κοπάνησε κι απόψε. Η Αθήνα είναι ο Ατλαντικός μου. Το κύμα είναι κύημα. Τ’ αστέρια οι καύτρες είναι. Από εκατομμύρια που μου δόθηκαν τσιγάρα. Από εκατομμύρια που μου δόθηκαν τσιγάρα.