Ένα ρόδο ανθισμένο Πόση ομορφιά σκορπά Η αγάπη μου γελάει Με λατρεία με κοιτάει Και μου λιώνει την καρδιά Πονάει και κόβει η χαρά Καλοκαιρινή βροχούλα Έπεσε απ’ το πουθενά Η αγάπη μου κοιμάται Αχ, και μη μου την ξυπνάτε Τα όνειρά της ακριβά Καημός αβάσταχτος η ομορφιά Δυό σπουργίτια μες στο χιόνι Πεινασμένα τριγυρνούν Η αγάπη μου δακρύζει Η φωνούλα της ραγίζει Και τα μάτια της ρωτούν Πόσοι ξέμαθαν ν’ αγαπούν.