Η μάνα μου ήταν προσφυγάκι κι ερχόταν από μακριά, την Κύζικο και την Αρτάκη και ήξερε από πυρκαγιά. Η μάνα μου ήτανε μοδίστρα κι είχε δυο χέρια καθαρά που ράβανε με κουβαρίστρα τη φτώχια μας με τη χαρά, που ράβανε τη φτώχια μας με τη χαρά. Η μάνα μου ήταν παλικάρι και τα ‘βαζε με τα θεριά, μα αντίς μαχαίρι απ’ το θηκάρι έβγαζε μέλι απ’ την καρδιά. Η μάνα μου ήταν προσφυγάκι κυνηγημένη Παναγιά που έμαθε από παιδάκι τι είναι μαύρη προσφυγιά.