Την ψυχή μου πώς να συγκρατήσω στη δική σου να μη ταιριάζει ψυχή; Πώς να τη κάνω με κάτι άλλο να υψωθεί πάνω από σένα; Θάθελα με ό,τι πια εχάθη μες στο σκοτάδι να την ασφαλίσω σε μια γωνιά ήρεμη και ξένη που να μη δονείται όταν της αναδεύονται τα βάθη. Ό,τι σε `σε και μένα φέρνει ταραχή κοντά μας φέρνει, σα μια δοξαριά που μια φωνήν αφήνει, μοναχή από τις δυο χορδές! Πού είμαστε δεμένοι; Ποιο όργανο, ποιος παίχτης είναι, ω τραγούδι, που μας δένει;