Σε μυστήριο ευτυχίας πνίγηκε η ψυχή, (Μια θερμή ανάσα κι η θεσπέσια μνήμη) να πάρει και να δώσει αίμα απ’ τη μορφή της. Σε πλατιά ποτάμια η σιωπή κι’ ο Δίας. Στην καρδιά το φως. Κύκνοι σε χιλιάδες απεργούν το θρήνο. Φεύγουν τα καράβια, σφύζουν οι ωδές κι’ οι ρυθμοί ταλαίπωροι ανασαίνουν ανταρσία.